afbeelding-marjolijn-bruurs

'Hij is mijn vader niet meer'

Nieuws • 21 juni 2017

Marjolijn Bruurs zorgt samen met haar twee zussen voor haar dementerende vader (82) die nog zelfstandig thuis woont. Marjolijn helpt haar vader met praktische zaken, maar biedt ook veel emotionele begeleiding. Als er wat is, gaat ze naar hem toe. De vader van Marjolijn heeft een indicatie voor een verpleeghuis, maar Marjolijn en haar zussen willen hem zo lang mogelijk thuis houden in zijn vertrouwde omgeving. Door de dementie weet de vader van Marjolijn niet meer hoe hij zichzelf moet verzorgen, waardoor hij veel zorg ‘met de handen op de rug’ nodig heeft. Deze zorg is intensief: ‘Het feit dat iemand volledig afhankelijk is van jou, vind ik heel zwaar. Wij moeten zeggen dat hij zich moet wassen of schone kleding aan moet trekken. Dat vind ik het lastigst. De rollen zijn omgedraaid’, vertelt Marjolijn. Daarnaast is het een rouwproces vertelt ze: ‘Ik heb nog een vader, fysiek is hij aanwezig, maar hij is niet meer mijn vader.’

Personeelswisselingen

Marjolijn vindt het lastig dat de gemeente invloed heeft op thuiszorgorganisaties. Thuiszorgorganisaties hebben een inkoopcontract met de gemeente, waardoor zij kiezen voor de goedkoopste contracten en medewerkers. Thuiszorgorganisaties stellen veel tijdelijke en flexibele contracten op, waardoor er veel verloop is onder het personeel. De personeelswisselingen maken Marjolijns vader onrustig, waardoor Marjolijn haar vader meer moet begeleiden.

Ze ervaart meer belasting door de personeelswisselingen: ‘Ik vind het normaal dat je voor je dierbaren zorgt, maar je moet niet bezuinigen op thuiszorg en thuishulp. Dan wordt het al snel te zwaar en te moeilijk voor degenen die thuis voor hun dierbaren zorgen.’ Vaste medewerkers die een relatie hebben met de cliënt is, volgens Marjolijn, een belangrijke schakel in het thuis blijven wonen van kwetsbare ouderen: ‘Het is waardevol om vaste medewerkers te hebben. Zij kennen mijn vader en zijn situatie.’

Van het kastje naar de muur

Aanvankelijk waren Marjolijn en haar zussen onbekend met het aanvragen van thuiszorg, huishoudelijke hulp of een casemanager dementie. Zelfs de huisarts en geriater verwezen niet door naar de juiste instanties: ‘Iedereen wees naar de casemanager dementie, maar hoe ik daar aankwam werd niet verteld. Uiteindelijk keek ik op internet en vond ik een casemanager hier in de buurt. Ik heb direct een brandmail gestuurd.’ Marjolijn ziet dat verschillende instanties niet goed samenwerken en vertelt: ‘Als er iets mis gaat dan is het altijd de schuld van een ander. Maar dan zit ik er mee.’

Marjolijn doet een oproep aan lokale partijen, zoals de gemeente, huisarts en geriater om goed samen te werken en ondersteuning te bieden aan mantelzorgers: ‘Aan de situatie van mijn vader verandert niemand wat. Maar als familieleden ervoor kiezen om voor hun zorgbehoevende naaste te zorgen, dan moeten zij daarin ondersteund worden. Besef wat we aan geld uitsparen!’

Marjolijn Bruurs is blogger en één van de initiatiefnemers van www.mantelzorgelijk.nl. Ze schrijft verhalen over haar vader en geeft tips aan andere mantelzorgers. Daarnaast maakt ze video-opnames van haar vader en plaatst dat op YouTube.
Zorgintensieve gezinnen