Ketensamenwerking

Aan huiselijk geweld en kindermishandeling liggen meerdere oorzaken ten grondslag. Van preventie tot nazorg: ketensamenwerking is noodzakelijk. Als samen de urgentie gevoeld wordt, moet dat ook uitgewerkt worden in een gezamenlijke visie en overeenstemming over te bereiken doelen. Het beschermen van inwoners van een gemeente tegen huiselijk geweld en kindermishandeling overstijgt de belangen van de afzonderlijke organisaties. Spreek daarom met ketenpartners af wat elke afzonderlijke organisatie aan het behalen van de doelen gaat bijdragen.

Ketenpartners

De sociale kaart van mogelijke ketenpartners in de preventie en aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling is omvangrijk. Het is de taak van de gemeente om deze partners in beeld te krijgen, bij elkaar te brengen én voor afstemming te zorgen. Voorbeelden van bekende ketenpartners zijn:

  • Veilig Thuis
  • (Sociale) wijkteams
  • Huisartsen en praktijkondersteuners
  • Overige artsen (o.a. forensisch, kinderartsen, vertrouwensartsen)
  • Maatschappelijk werk
  • Jeugdgezondheidszorg en jeugdhulp
  • GGZ (jeugd en volwassenen)
  • Gezondheidszorg (ziekenhuizen, thuiszorg, ouderenzorg, gehandicaptenzorg)
  • Vrouwenopvang, mannenopvang
  • Verslavingszorg
  • Slachtofferhulp
  • Onderwijs
  • Kinderopvang
  • Organisaties voor lotgenoten
  • Organisaties voor vluchtelingen en migranten
  • Veiligheidshuis
  • Politie
  • Openbaar ministerie / justitie
  • Daderhulpverlening
  • Raad voor de Kinderbescherming
  • Gecertificeerde instelling voor jeugdbescherming en jeugdreclassering

Denk echter ook aan partners die de gemeente kan betrekken bij specifieke geweldsvormen. Om specifiek beleid te voeren op financiële uitbuiting bij ouderen zijn bewindvoerders, banken en notarissen bijvoorbeeld een optie. En bij schadelijke traditionele praktijken kan de gemeente een integraler beleid voeren wanneer de opvanglocaties voor slachtoffers van eergerelateerd geweld meepraten.