Vluchtelingenverdrag

Het Vluchtelingenverdrag is in 1951 opgesteld door de Verenigde Naties. De officiële naam is het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen. Het definieert wie in aanmerking komt voor de status van vluchteling en aan wie dus asiel moet worden verleend. Het verdrag verbiedt vluchtelingen terug te sturen naar het herkomstland waar ze gevaar lopen. Het schrijft niet voor hoe of door welk land vluchtelingen moeten worden opgevangen. Wel is het verdrag bindend: een staat die het verdrag heeft erkend, moet zich aan de regels van het verdrag houden.

Zo’n 150 landen hebben het Vluchtelingenverdrag ondertekend. Nederland erkende het in 1956.

Wel of geen vluchteling?

In Nederland beslist de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) tijdens de asielprocedure of een asielzoeker voldoet aan de voorwaarden van het Vluchtelingenverdrag. Als iemand hieraan voldoet, wordt diegene erkend als vluchteling en krijgt hij of zij een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd. Na drie jaar kan een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd worden aangevraagd.

Vluchtelingen